ஈரான் – அமெரிக்க & இஸ்ரேலிய மோதல் ஏன் ?அரசியலா அல்லது மதமா ?

சிவா பரமேஸ்வரன், லண்டன் பிபிசியின் முன்னாள் மூத்த பன்னாட்டுச் செய்தியாளர்

1979க்கு முன், Mohammad Reza Pahlavi தலைமையிலான ஈரான், அமெரிக்காவின் நெருங்கிய கூட்டாளியாக இருந்தது; இஸ்ரேலுடனும் அமைதியான உறவுகள் இருந்தன.

எல்லாம் 1979 இல் நடந்த இஸ்லாமிய புரட்சிக்குப் பிறகு மாறியது. அந்தப் புரட்சியை Ruhollah Khomeini வழி நடத்தினார்.

புதிய ஆட்சி மூன்று அடிப்படைக் கொள்கைகளின் மீது தன்னை அமைத்துக் கொண்டது:

• மேற்கத்திய ஆதிக்கத்திற்கு எதிர்ப்பு

• இஸ்ரேலின் சட்டப்பூர்வத் தன்மைக்கு மறுப்பு

• ஷியா இஸ்லாமிய அரசியல் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் ஆட்சி

இதனால், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு எதிரான பகைமை என்பது வெளிநாட்டு கொள்கை மட்டுமல்ல; அது ஈரான் அரசின் அடையாளமாகவே மாறியது.

மத அடையாளம்:

ஈரான், மத்திய கிழக்கில் மிகப்பெரிய ஷியா முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடாகும். ஆனால் பெரும்பாலான அரபு நாடுகள் சுன்னி முஸ்லிம் பெரும்பான்மை கொண்டவை.

சுன்னி–ஷியா பிளவு கிபி 632ல் நபி முகம்மது அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு தொடங்கியது — முதலில் இது முஸ்லிம் சமூதாயத்தை யார் வழிநடத்த வேண்டும் என்ற அரசியல் கேள்வியாக இருந்தது.

• சுன்னிகள், திறமையான தோழரான அபூபக்கர் தலைமையேற்க வேண்டும் என்று நம்பினர்.

• ஷியாக்கள், நபியின் குடும்பத்தினரான அலி தலைமையேற்க வேண்டும் என்று நம்பினர்.

நூற்றாண்டுகள் கடந்து, இந்த அரசியல் கருத்து வேறுபாடு தத்துவ வேறுபாடாக மாறியது.

இன்றைய நிலை:

• உலக முஸ்லிம்களில் சுமார் 85–90% சுன்னிகள்

• 10–15% ஷியாக்கள்

• ஈரானனில் சுமார் 90–95% ஷியா

• Saudi Arabia, Egypt, Jordan போன்ற பெரும்பாலான அரபு நாடுகள் சுன்னி பெரும்பான்மை கொண்டவை

ஷியா அரசியல் சிந்தனையின் தனித்துவம்

ஷியா இஸ்லாமில் சுன்னி தத்துவத்தில் இல்லாத ஒரு கருத்து உள்ளது:

மறைந்த இமாம்

“பன்னிரண்டு இமாம்” ஷியாக்கள், 12வது இமாம் மறைந்தார்; அவர் “மஹ்தி” ஆக திரும்புவார் என்று நம்புகிறார்கள்.

இதனால் ஒரு அரசியல் சிக்கல் உருவானது: இமாம் இல்லாத நிலையில் யார் ஆட்சி செய்வார்?

நூற்றாண்டுகளாக, ஷியா அறிஞர்கள் நேரடி அரசியல் ஆட்சியைத் தவிர்த்து, சமூகத்திற்கு நெறிமுறை வழிகாட்டுதலையே வழங்கினர்.

அது 1979ல் மாறியது.

Velayat-e Faqih – ஒரு புரட்சிகர மாற்றம்

புரட்சிக்குப் பிறகு, ருஹொல்லா கொமேனி “Velayat-e Faqih” (இஸ்லாமிய அறிஞரின் காவல் ஆட்சி) என்ற கோட்பாட்டை முன்வைத்தார்.

அவரது வாதம்:

இமாம் இல்லாததால், ஒரு மூத்த ஷியா இஸ்லாமிய அறிஞர் ஆட்சி செய்து, இஸ்லாமிய நீதி நிலைநாட்ட வேண்டும்.

இதன் விளைவாக:

• உச்சத் தலைவர் பதவி உருவானது

• தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கு மேல் மதகுரு மேற்பார்வை அமைப்பு

• ஷியா சட்டவியல் அடிப்படையில் கட்டியெழுப்பப்பட்ட அரசு

இத்தகைய “மாதிரி” முஸ்லிம் உலகில் தனித்துவமானது. எந்த சுன்னி பெரும்பான்மை நாட்டிலும் இதற்கு இணையான மதகுரு ஆதிக்க அமைப்பு இல்லை.

ஏன் இது பிராந்திய பதற்றத்தை உருவாக்குகிறது?

ஈரானின் அரசு ஷியா அரசியல் தத்துவத்தின் மீது அமைந்துள்ளது:

• தன்னை ஷியா சமூகங்களின் பாதுகாவலராகக் கருதுகிறது

• ஈராக், லெபனான், யேமன் ஆகிய நாடுகளில் ஷியா இயக்கங்களுக்கு ஆதரவு அளிக்கிறது

• அரசியலை “அநீதிக்கு எதிரான எதிர்ப்பு” என்று வடிவமைக்கிறது

Saudi Arabia போன்ற சுன்னி அரசாட்சிகள் இதை:

• தங்கள் சட்டப்பூர்வத் தன்மைக்கு சவால்

• சுன்னி ஆதிக்கத்திற்கு அச்சுறுத்தல்

• உள்நாட்டு அமைதிக்கான அபாயம் என்று பார்க்கின்றன.

அதாவது “மதப் பிளவு” போலத் தோன்றுவது உண்மையில்:

மத அடையாளம் + அரசியல் சட்டப்பூர்வம் + அதிகாரப் போட்டி

பாரசீக–அரபு அடையாள வேறுபாடு

ஈரான்:

• அரபு அல்ல — பாரசீக இனத்தைச் சேர்ந்தது

• தனி மொழி (பார்சி) கொண்டது

• இஸ்லாமுக்கு முன்பே இருந்த பேரரசு வரலாறு கொண்டது

மத்திய கிழக்கின் பெரும்பாலான நாடுகள் அரபு நாடுகள்.

இதுவும் தனித்துவ உணர்வை வலுப்படுத்துகிறது.

ஏன் பல முஸ்லிம் நாடுகள் அமெரிக்காவுக்கு எதிராக நிற்கவில்லை?

இது மதத்தை விட “ஆட்சியின் நிலைத்தன்மை” பற்றியது.

சவுதி அரேபியா :

• சுன்னி அரசாட்சி

• 1945 முதல் அமெரிக்காவுடன் “எண்ணெய்–பாதுகாப்பு” ஒப்பந்தம்

• கருத்தியல் மோதலை விட ஆட்சி நிலைத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை

ஜோர்டான் :

• வளமற்ற சிறிய நாடு

• அமெரிக்க உதவியை சார்ந்துள்ளது

எகிப்து :

• Camp David Accords பிறகு அமெரிக்காவுடன் நெருக்கமான ஒத்துழைப்பு

• பெரும் இராணுவ உதவி பெறுகிறது

இந்த நாடுகள் கருத்தியல் ரீதியாக இஸ்ரேல் ஆதரவாளர்கள் அல்ல; ஆனால் வாழ்வாதார மற்றும் பாதுகாப்பு காரணங்களால் அமெரிக்காவுடன் இணைந்துள்ளன.

மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்காவின் மூலோபாய நலன்கள் மற்றும் ஈரானுடன் மோதல்

இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பு

மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்காவின் முக்கிய நலன் என்பது இஸ்ரேலின் பாதுகாப்புதான். 1979 புரட்சிக்குப் பிறகு, ஈரான், இஸ்ரேலின் சட்டப்பூர்வத்தன்மையை மறுத்து பிராந்திய எதிர்ப்பு அமைப்புகளுக்கு ஆதரவு அளித்து வருகிறது.

2003 இல் Iraq மீது அமெரிக்கா நடத்திய படையெடுப்பு Saddam Hussein ஆட்சியை அகற்றியது. 2011ல் Libya புரட்சியில் Muammar Gaddafi நீக்கப்பட்டார்.

இன்று, ஈரான் இஸ்ரேலின் முக்கிய அரசுத் தளவாட எதிரியாக உள்ளது.

ஈரான் உருவாக்கியதாகக் கூறப்படும் “எதிர்ப்பு அச்சு” (Axis of Resistance) உட்பட:

• Hezbollah – லெபனான்

• Hamas – காசா

• Palestinian Islamic Jihad

• Ansar Allah – யேமன்

• ஈராக், சிரியாவில் உள்ள பல ஷியா ஆயுதக் குழுக்கள்

இயற்கை வளங்கள்

ஈரான் உலகின் நிரூபிக்கப்பட்ட எண்ணெய் கையிருப்புகளில் சுமார் 9–10% வைத்துள்ளது. இயற்கை எரிவாயு கையிருப்பில் உலகில் இரண்டாவது இடம் (Russiaக்கு அடுத்ததாக).

மேலும் செம்பு, இரும்புத்தாது, துத்தநாகம், யுரேனியம் போன்ற கனிம வளங்களும் ஈரானில் அதிகம் உள்ளன.

புவியியல் முக்கியத்துவம்

ஈரான், Strait of Hormuz வடக்குக் கரையை கட்டுப்படுத்துகிறது.

உலக கடல் வழி எண்ணெய் வர்த்தகத்தின் சுமார் 20–25% இந்தக் குறுகிய கடற்பாதையில் செல்கிறது.

எனவே, இங்கு ஏற்படும் பதற்றம் உலக எரிசக்தி விலைகளையும், சர்வதேச பாதுகாப்பையும் பாதிக்கும்.

பிராந்திய நிலைத்தன்மை

பல வளைகுடா நாடுகள், வெளிப்படையாக பதற்றம் குறைய வேண்டும் என கூறினாலும், உள்ளார்ந்த ரீதியில் ஈரானின் இஸ்லாமிய ஆட்சி பலவீனமடையவே அவை விரும்புகின்றன.

அவை பெரும்பாலும் அமெரிக்காவின் கூட்டாளிகள்; தங்கள் நிலப்பரப்பில் அமெரிக்க இராணுவ தளங்களை வைத்துள்ளன.

எளிய வார்த்தைகளில் சொல்லப்போனால் :

அமெரிக்கா– ஈரான் மோதல் என்பது மத்திய கிழக்கில் பாதுகாப்பு மற்றும் அதிகாரப் போட்டியின் அடிப்படையிலானது.

அமெரிக்கா:

• இஸ்ரேலை பாதுகாக்க

• எரிசக்தி பாதைகளை பாதுகாக்க

• வளைகுடா கூட்டாளிகளை ஆதரிக்கவும் ஈரானின் வளம், புவியியல் நிலை, மற்றும் அதன் அரசியல் நோக்கம் என இவை அனைத்தும் இந்த பதற்றத்தை தொடர்ந்து உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கின்றன.

இதெற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டு 1940 களிலிருந்து இஸ்ரேல் பாலத்தீனப் பிரச்னை தீர்க்கப்படாத தலைவலியாக உலக அளவில் இருந்து வருகிறது. ஆரம்ப காலத்தில் அமெரிக்கா பிரிட்டன் போன்ற நாடுகள், முழுமையாக இஸ்ரேல் பின்னால் நின்றன – இன்றும் நிற்கின்றன. ஆனால், பாலத்தீனத்திற்கு ஆதரவு அளித்த அரபு நாடுகள் அரசியல், பொருளாதார, பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக பாலத்தீனத்தைக் கை கழுவின.

பின்னர், இஸ்லாமிய நட்புறவு எனும் சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையிலும், மேற்காசியா / மத்திய கிழக்கில் தனது ஆளுமையை அதிகரித்துக்கொள்ளும் நோக்கிலும் ஈரான் பாலத்தீனத்தில் செயல்படும் ஆயுதக் குழுக்களுக்கு தொடர்ச்சியாக ஆதரவு அளிக்க ஆரம்பித்தது.

குறிப்பாக 1980 களில் ஈரானில் மன்னராட்சி “மக்கள் புரட்சியால்” நீக்கப்பட்டு அங்கு கடும்போக்கு இஸ்லாமிய மதவாத ஆட்சி -அதிகாரத்திற்கு வந்த பிறகு பாலத்தீனத்திற்கான இஸ்ரேலின் ஆட்சி பலமடங்கு அதிகரித்தது.

இது இஸ்ரேல் – பாலத்தீனத்திற்கு இடையே நீறு பூத நெருப்பாக இருந்த அரசியல் பதட்டத்தை அதிகரித்த கொந்தளிப்பாக மாற்றியது.

காலவோட்டத்தில் பாலத்தீன ஆயுதக் குழுவான ஹமாசுக்கு லெபனானைச் சேர்ந்த ஷியா பின்புலம் கொண்ட ஆயுதக் குழுவான இஸ்புல்லாவின் ஆதரவு ஈரான் மூலம் அதிகரித்தது. இதை இஸ்ரேலும், அதனுடைய உடன் பிறவாத சகோதரனுமான அமெரிக்காவும் விரும்பவில்லை.

மத்திய கிழக்கில் ஷியா – சுன்னி மோதலில் ஈடுபட்டிருந்த அரபு நாடுகளும் இதை விரும்பவில்லை.

இப்படியான சூழலில், பாலத்தீன ஆதரவுக் குழுக்களை அழித்தொழிக்க வேண்டும் என்கிற நிலைப்பாடு வேகமெடுத்து தீவிரமடைந்தது.

இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாக அமெரிக்காவும், ஹமாசுக்கு ஆதரவாக ஈரானும் நிற்க பதட்டம் மேலோங்கிப் பற்றி எரியத்தொடங்கியது. இதுவும் ஈரான் – இஸ்ரேல், அமெரிக்க மோதல் போக்குக்கு மேலும் ஒரு தவிர்க்க முடியாத காரணம்.